De punks zijn terug

AALST - Het parket van Dendermonde startte een onderzoek naar wie er afgelopen weekend een ‘undergroundparty’ organiseerde op een verlaten fabrieksterrein in Aalst. Meer dan vierhonderd fuifgangers gingen uit de bol op elektronische muziek en zouden volgens de politie op de hoogte zijn gebracht via een ‘internetcircuit’.

‘Wij wisten vooraf van niets’, zegt Anneke Savoye, woordvoerster van de Aalsterse politie. Een verontruste buurtbewoner alarmeerde hen iets na middernacht nadat hij op het verlaten fabrieksterrein van voormalig zetelfabrikant Van Schotte in Erembodegem abnormaal veel beweging zag. ‘Onze patrouilles waren snel ter plaatse maar in de nabije omgeving stond er geen enkele geparkeerde wagen, noch was er geluidsoverlast. Wel brandden er aan de ingang van het privé-terrein enkele kaarsen.’ Leden van de recherche-afdeling en agenten in burger hebben zich ook gemengd tussen het publiek. ‘Het lag niet in onze bedoeling om de fuif te doen stoppen’, bevestigt ze. Een federale richtlijn bepaalt dat aan de gang zijnde fuiven beter niet worden stilgelegd omwille van de veiligheid.

Onbekend collectief
De politie vermoedt dat de aanwezigen op de hoogte zijn gebracht via een ‘internetcircuit’. Momenteel is het onderzoek in handen van het parket van Dendermonde. Anneke Savoye is verwonderd dat alles op en rond het terrein zo rustig is verlopen. De organisatie had in zijn eigen stroomgeneratoren voorzien. ‘We ontvingen geen enkele klacht van vandalisme of geluidshinder. Wel hadden onbekenden enkele banden van onze patrouillewagens stuk gemaakt.’ Het parket weet nog altijd niet wie deze fuif op poten heeft gezet.

‘Ja en nee‘, antwoordt ze op de vraag of ze respect kan opbrengen voor de organisatie. ‘Alles is goed verlopen maar wij vermoeden wel dat er minderjarigen aanwezig waren en dat kan niet getolereerd worden.’ De politie bevestigt wel dat zoiets dit weekend zeker niet terug op het grondgebied van Aalst zal plaatsvinden.

Breakcore
De verlaten site was het toneel van een heuse undergroundparty waar meer dan vierhonderd jongeren uit de bol gingen op een razende storm van breaks, drills, beats en samples. Breakcore is de naam, een genre in de elektronische muziek dat vlot de 200 beats per minuut overschrijdt. Het bestaat sinds de tweede helft van de jaren negentig en heeft haar wortels in de Berlijnse kraakbeweging. Eén van de eerste collectieven die ermee naar buiten kwam, was Digital Hardcore Recordings (DHR) met onder meer Attari Teenage Riot en Alec Empire.

‘Breakcore heeft net als punk iets vernietigends in zich. Alle verschillende soorten muziek worden door de mixer gejaagd en namen van artiesten verworden tot niets’, zegt DJ Antz die ook speelde op de party. Het onbekende collectief programmeerde naast hem maar liefst zes internationale acts uit Canada, Schotland, Engeland, Zuid-Afrika en USA en drie Belgische DJ’s uit de ‘breakcore scene’.

De Canadese Fanny combineerde breakbeats, soundscapes en synthesizer lines tot een muzikale potpourri. Dj Baseck van het Amerikaanse Addict records is één van de beste experimentele breakcore Dj’s die op zijn draaitafels noize, hiphop, breakcore in elkaar laat vloeien. Samen met miss Christina vormen ook zij Sonic Death Rabbit. Keyboards, vocals, scratched noizes en andere manipulaties staan hier centraal. Het Londense Headfuk records was vertegenwoordigd door Ronin en Ely Muff. In hun set was het geweld nooit veraf met hard- en breakcore, hiphop breaks en zware basslijnen. De avond werd afgesloten door droon die het publiek bestookte met zijn ‘magic gun’, een keyboard omgebouwd tot een ‘flying V’-gitaar waar enkel breakbeat madness uit kwam. De toeschouwers lustten er wel pap van. ‘Voor mij is het de enige vernieuwende muziek die er momenteel is’, zegt Dimitri, één van de toeschouwers. ‘De geluiden zijn zo agressief dat het me kalm maakt!’

Vernieuwend
Dj Antz speelde zijn eerste breakcore set in 1998 in de Leuvense Silo. ‘Het publiek reageerde verbaasd en wist totaal niet hoe te dansen Voor mij was het eigenlijk een heruitvinding van de punk waarvan de rebellie me enorm aansprak.’

‘Globaal gezien wordt het leven steeds sneller en jachtiger. Mensen hebben ook steeds meer last van omgevingslawaai. Als we naar de elektronische muziek luisteren, merken we een zelfde trend’, zegt hij. ‘Het is fascinerend hoe snel mensen zich aanpassen aan steeds snellere beats. Zelfs in nieuwstunes en reclamespots op TV en radio is dezelfde evolutie vast te stellen.’

Anti-commercieel
Het genre is ook sterk beïnvloed door de opkomst van de laptop. Met de huidige hard- en software is het een koud kunstje om de beats per minute (bpm) tot in het oneindige op te fokken met meer breaks en hogere sample rates. Omdat veel artiesten in het circuit dezelfde tools gebruiken, bestaat het gevaar wel dat alles op hetzelfde gaat lijken. ‘Ik ben steeds op zoek naar nieuwe methodes om geluid te creëren. Daarbij ga ik bewust de grenzen van de apparatuur uittesten.’ Tijdens zijn set in Erembodegem sloeg hij met zijn vuisten op de draaiende platen. Hierdoor wipt de naald op, even pauze, en crasht vernietigend terug op de plaat. De set wordt langzaam aritmisch en atonaal en evolueert richting noise maar werkt toch op de dansspieren.

Wie er achter de organisatie zat, wist DJ Antz niet te vertellen. De ‘scene’ zet zich wel duidelijk af tegenover alles wat commercieel is. Alle inkomsten die voortvloeien uit entreegelden, drankverbruik en merchandising worden terug in de muziek geïnvesteerd. Het is een radicaal antwoord op de steeds verdere commercialisering van ons dagelijks leven. De achterliggende filosofie is ‘DIY’: Do it Yourself. Vergeet niet dat je slechts één leven hebt en dat je het best in eigen handen neemt, staat er te lezen op één van hun forums. De punks uit de jaren zeventig zijn terug! Zij geloven in vrijheid en zijn het cynisme en de apathie van onze consumptiemaatschappij spuugzat.

Depover Bruno

(Voor De Morgen, maar half gepubliceerd, geplukt van Partyforum.be)