| 05-03-'09 | Betatest De Standaard Online
Geschreven door bram, 15:44:38 | permalink
De Standaard Online zit volgende week in een nieuw jasje. Sinds begin deze week ronselt het webteam 'betatesters'. Zij moeten de nieuwe webstek een laatste keer op de rooster leggen. Zo'n kans liet ik niet aan mij voorbijgaan.
Ramptest?
De gebruiksvriendelijkheid van een webstek testen bij doorsnee gebruikers, dat kan je alleen maar toejuichen.
Maar hier is toch iets niet helemaal pluis. Het webteam zal de komende dagen gigantische overuren mogen kloppen als het alle feedback van de 250 betatesters wil analyseren, verwerken en uitvoeren.
Misschien is het geen betatest, maar eerder een disaster check... Toch hoop ik dat dit niet enkel een stunt is van een slimme marketeer --misschien wel van het jaar ;)-- op zoek naar free publicity.
Peter Vandermeersch
Ik ga me niet opwinden over het nieuws dat De Standaard Online brengt, ook niet over de gemiste kansen om échte online journalistiek te bedrijven en de voordelen van online verder uit te buiten. Ze doen het al zeer goed in Groot-Bijgaarden, maar het kan natuurlijk altijd beter.
De Standaard blijft artikels uit de krant en van het persagentschap Belga online pompen, zonder grote aanpassingen aan het specifieke medium 'internet'. Webschrijven brengen ze niet zo vaak in de praktijk.
Het 0-1-7-systeem van algemeen hoofdredacteur Peter Vandermeersch is ook volledig op een krantenomgeving geschreven. Niet op de krachten van een online medium: snelheid, interactie, maar ook achtergrond en verbreding.
Vandermeersch is gedreven en heeft interessante dingen te zeggen. Hij is ook een sterk ondernemer en marketeer. En hij weet eveneens waar de problemen zich bevinden:
We are not unique enough in the content we produce (papers redo TV and radio a day late)
Man vs. Machine
Ik hou me aan het voorliggende ontwerp. De homepage van de nieuwe De Standaard Online is goed uitgewerkt. Op de andere pagina's duiken teveel storende fouten op om ervan uit te gaan dat ze al klaar zijn.
Wat me wel opvalt, is de grote automatisatie. Teksten -want daar draait de website sterk op- worden in templates gedrukt zonder aandacht voor extra's (hyperlink clickable maken, een link leggen onder een e-mailadres, meer tussentitels, kortere paragrafen, etc). Je kan immers niet alles in processen gieten. En hiervoor personeel aanwerven, is --nog-- niet aan de orde. Jammer, maar perfect te begrijpen. Af en toe geeft dat wel (schoonheids)foutjes.
Eerste blik
Leg je de oude webstek naast de nieuwe, dan valt het vele wit op. Tussen de verschillende onderdelen van de website is meer witruimte. Ook het CD&V-oranje werd naar de prullenbak verwezen. Goed zo!
Maar, en dat is dan weer een minpuntje, de nieuwe website is minder contrastrijk. De vette titels zijn weg. Ook de blauwe onderdeeltitels hebben plaats moeten ruimen voor weinig opvallende woorden in kapitalen. Tussen de zinnen is meer ruimte, waardoor de gebalde 'blurbs' vervangen zijn door teasers die minder afgescheiden zijn van de andere teasers.
De horizontale lijnen tussen de artikels zijn eveneens weg. Ook dat komt het onderscheid tussen de verschillende blurbs niet ten goede. Nu is het net alsof alles op elkaar gestapeld is, à la Tetris.
De verticale lijnen dwingen de lezer dan weer om naar beneden te scrollen en belemmeren onbewust het horizontaal scannen van de pagina.
Geschreefde letters
Een zeer belangrijke verandering is de overstap naar geschreefde letters. Eenvoudig uitgelegd: Arial is schreefloos, Times New Roman is geschreefd. Het voordeel van geschreefde letters: woorden worden beter herkend. Maar op het scherm zijn ze moeilijk leesbaar.
Ik ben geen voorstander van geschreefde letters voor lange, uitgesponnen teksten online. Voor titels zijn de geschreefde letters dan weer geen probleem. Maar op DSO zou ik het toch achterlaten om ze te gebruiken. De leesbaarheid wordt er toch niet door verbeterd.
Stijl
Ik ben geen designer, ik ken de laatste trends niet, maar ik betreur de vele stijlen die op de homepage te vinden zijn: titels in allerlei groottes, inleidingen eens cursief, dan weer niet, rubriektitels geschreefd en niet, sommige woorden volledig in hoofdletters, andere niet,...
Overigens, die inleidingen in cursief mogen echt niet! Gelukkig zondigt het webteam niet aan het ellenlang onderlijnen van inleidingen of titels, zoals de collega's van Het Nieuwsblad.
Lees later
Het CD&V-oranje mag dan grotendeels verdwenen zijn, toch blijft het opduiken; als kleur voor 'lees meer', 'lees later' en de hyperlinks. Misschien moet dat oranje ietsje donkerder, want nu valt het amper op. Het is ook moeilijk leesbaar.
Iedereen zal wel weten wat 'lees meer' betekent, maar 'lees later' is niet zo duidelijk. Heel wat mensen zijn niet vertrouwd met het 'lees later'-principe. Uitleg is zeker nodig. En misschien zegt 'bewaar artikel' meer dan 'lees later'. Ik weet het niet, hé.
Het sterretje ('Stem' op de artikelpagina) dat af en toe opduikt is helemaal onduidelijk. Het komt ook niet terug bij het lijstje 'meest aangeraden' rechtsboven, waardoor de link niet onmiddellijk gelegd wordt. Je kan op de ster ook niet klikken voor meer info, of om te weten waarom 3 lezers (zo neem ik aan, of is het een score op 5?) het artikel aanraden.
Een webpagina mag inderdaad niet overladen worden met tutorials allerhande, maar onduidelijke extra's zijn ook geen reclame voor een website.
Nieuws
Opmerkelijk. Op de 'oude' thuispagina van Standaard.be staan 63 mogelijke ingangen naar nieuwsitems. De buttons en wedstrijden heb ik niet meegeteld.
De nieuwe website telt er slechts 43. De tien links verborgen achter tabs in de 'meest aangeraden' en 'meest recent'-lijstjes niet meegeteld, net zomin als de tien links verscholen in 'Niet te missen'. Je moet immers klikken om ze te zien, en dat zullen de meeste lezers niet doen.
Naast de keuze voor minder items, geeft het webteam ook artikels een 'Niet te missen'-cachet. Maar die lijst staat helemaal onderaan de webpagina. Euh... verdienen artikels die je niet mag missen niet een hoger plaatsje op de webpagina?
Bovendien, wat is het nut van vijftien (!) niet te missen artikels als er tien blijkbaar zó belangrijk zijn dat ze verstopt worden in een ingewikkeld bladersysteem.
En, elke dag vijftien artikels vinden die niet te missen zijn, is dat niet wat teveel van het goede? Ik weet wel, elke journalist vindt zijn stuk of creatie super, maar je bent toch niet zo geloofwaardig meer als je --bij wijze van spreken-- de helft van je krant als niet te missen bestempelt.
Recent nieuws
Ik surf elke dag twee, drie keer naar De Standaard Online (soms ook mobiel). Okay, ik besef 'I'm not the audience'. Maar toch ;)
Daarom is het zo jammer dat 'meest bekeken' zo'n prominente plaats krijgt op de homepage, en 'meest recent' niet. Het lijstje meest bekeken artikels is vaak 'oud'. De onderwerpen gaan al enkele uren, dagen mee. Niet zo met de meest recente artikels. Die geven weer dat de nieuwssite leeft op het scherp van de snee en altijd op zoek is naar het laatste nieuws.
Om nu het meest recente nieuws te zien, moet je klikken (en daar houden we niet van).
De Standaard Online plaatst best bij zijn stukken ook het tijdstip bij. In het lijstje van meest recente items, maar ook bij het artikel zelf. Op die manier kan de lezer zelf inschatten hoe 'vers' het nieuws is en kan hij ook afwegen of hij die dertig doden bij een ingestort archief met een korreltje zout moet nemen, of niet.
Het meegeven van een lijstje met correcties, updates, aanvullingen, etcetera is zeker ook de moeite waard. Net als bronvermelding of links naar andere en betere websites. Geef toe dat je het nieuws niet altijd volledig hebt, dat je soms een bericht moet aanpassen. Daar is niets mis mee. Integendeel, het is net de job die je van een ernstige nieuwssite verwacht.
Alleen hoofdredacteurs en collega-journalisten hebben het daar moeilijk mee. Maar de nieuwsstek is er toch niet voor hen?
De plooi
Hmm, dit wordt een zeer lange weblogpost... Anyway, ik moet zeker de verhuis van het menu van de linkerkolom naar boven aanhalen. Die move maakt ruimte vrij voor extra nieuws, maar maakt de kop van de pagina wel zwaarder. En vooral: breder.
Als er advertenties zijn, vrees ik dat je amper iets zal zien 'boven de plooi'. Dat is nu al het geval bij de Lifestyle-rubriek. Een gigantische foto duwt de tekstuele content naar beneden. De foto moet de lezer overhalen om naar beneden te scrollen...
Geen goed idee, me dunkt.
Het menu zelf is overigens veel te complex. Schrijven is schrappen... Ook in menu's. Zijn al die onderdelen echt wel nodig? Ik betwijfel het. En waarom net onder het logo een link naar het archief?
De menustructuur van Standaard.biz, de online financieel-economische poot van De Standaard, zorgt voor nog meer verwarring. Nieuws en opinie duiken hier opnieuw op, maar dan als verwijzing naar economisch getint nieuws en opinie. Een doorsnee lezer kan echter snel de link leggen met de algemene nieuws- en opiniepagina's en teleurgesteld zijn als hij op de link klikt.
De pagina 'In Beeld' is overigens een tegenvaller. Een alleenstaand beeld, that's all...
Abonnee
De Standaard Online heeft nog steeds een betalend gedeelte op de website. Is dit nog prioriteit? Op de homepage vind je er niets van terug, buiten een kleine button hier en daar. Doekt De Standaard Online zijn premiumdienst op, of heeft het andere plannen?
Als het de nieuwssite echt menens is met de betalende service, dan zou je als webteam toch een grote oppervlakte aan de dienst wijden en de lezer meegeven wat hij als abonnee allemaal kan doen: zoeken in het archief, extra interviews en wat weet ik nog allemaal. Maar dat is er niet. Een knop 'Voor abonnees' die vooral de abonnementen van de krant in de verf zet. Niets meer.
Afsluitend
De nieuwe webstek is --anders wat alle bovenstaande zou aangeven-- zeker een stap vooruit. De lay-out is rustiger en meer eigentijds. Er zijn enkele extra's, zoals het later lezen van artikels en het doorgeven van correcties, die je zeker mag toejuichen.
De horizontale menu is ingewikkeld en vergt extra kliks. Maar met een brainstormsessie kan je de ruis uit weghalen. Standaard.biz is moeilijker integreerbaar in de menustructuur.
Het webschrijven zou wat meer doorgang moeten vinden, zoals bijvoorbeeld bij De Tijd het geval is.
Ik ben ook nieuwsgierig hoe groot de impact van advertenties en speciale acties zal zijn. Zolang redactioneel en commercieel strikt gescheiden zijn, heb ik geen problemen met de creativiteit van de commerciële vrienden. Maar of dat zo zal zijn...
Tags: de standaard online / corelio / peter vandermeersch / media / webdesign | Save & share
Reageer