| 06-06-'09 | Waarom kleur ik dát bolletje rood
Geschreven door bram, 16:02:59 | permalink
Dit is geen stemadvies. Het is perfect mogelijk dat familie en vrienden aan het andere uiteinde van het spectrum staan. Een puur persoonlijke mening, dus.
De kiescampagne heeft de modale Vlaming amper geboeid. Maar de geformatteerde debatten, het indhoudsloos over-en-weer geschreeuw en de weinig geloofwaardige 'ik-ga-niet-in-coalitie-met'-uithalen kunnen niet verbergen dat we na zondag in Vlaanderen (en ook in Wallonië en Brussel, maar daar ging het wel over inhoud) met een grondig ander politiek landschap zullen leven.
'De Vlaming denkt links, maar stemt rechts', vatte een politicus tijdens een lokaal debat de paradox samen. Inderdaad, elke Vlaming eist terecht een goede gezondheidszorg, een werkloosheidsuitkering als-ie zonder werk valt, een zorgende overheid en een economisch systeem waar genieten ook mogelijk is. En toch stemt diezelfde Vlaming en masse voor het Vlaams Belang, Lijst Dedecker, N-VA en Open VLD; partijen die de sociale verworvenheden -de een wat fanatieker dan de andere- op de helling willen zetten.
Niet enkel de zogenaamde 'rechtse partijen' zijn in dat bedje ziek. Ook CD&V en sp.a durven al eens uit de toon vallen. Het ophemelen van de interimsector, de dienstenchequesdiarree of de privatisering van de zorgsector zijn daar mooie voorbeelden van.
Uiteraard is niet alles kommer en kwel ter rechterzijde. De vooruitgang door competitie, de nadruk op efficiëntie, het afremmen van de profiteer-maatschappij en de nadruk (bij Open VLD dan toch) op de individuele vrijheden en een meer directe democratie zijn belangrijke pluspunten.
Ik zweef met mijn standpunten wat tussen links en rechts, maar hoor zeker niet in het centrum. Ik heb een zwak voor duidelijke standpunten. Stemtesten allerhande geven me de raad SLP te stemmen. Maar de inzet is ditmaal te groot om op een minipartij te stemmen die niet over de kiesdrempel zal springen.
Mijn lijstje voor zondag
Bij mijn keuze voor een politieke partij laat ik een aantal factoren meespelen. Het programma speelt een rol. Jammer genoeg heb ik niet alle programma's puntje per puntje doorgenomen. Ook perceptie is belangrijk, want het imago van de partij vertelt toch heel wat, is mijn overtuiging. Een overzichtje hoe ik heb bepaald voor wie ik morgen, zondag 7 juni, zal stemmen.
Toekomstproject
Ik heb een grondige hekel aan de afbrekers onder de politici. Anti alles zijn en intussen een programma annex politieke basis onderdak bieden dat met haken en ogen aan elkaar hangt. Ook een roep naar de tijd van toen staat me niet aan. Vroeger komt weliswaar terug, maar nooit zoals het vroeger was. De 'migranten' gaan het land niet verlaten, olie en uranium zijn uitputbaar en de robots in de fabrieken verdwijnen heus niet. Wen daar aan.
Een positieve kijk naar de toekomst is belangrijk. Te veel partijen teren op de angst van de kiezer en stellen ouderwetse en -inderdaad- vertrouwen wekkende oplossingen voor. Maar de weg vooruit is nooit de gemakkelijkste weg geweest. Vooruitgang vergt inspanningen en 'out of the box'-denken. Teruggrijpen naar vroeger en dagdromen over toen heeft nooit iemand vooruit geholpen. Angst voor wat komen gaat, evenmin. De uitdagingen (economische crisis, ecologische crisis, sociale crisis, politieke crisis en normencrisis) zijn immens groot, maar conservatief de klok terugdraaien; neen.
Programma
Programma's zijn uiteraard belangrijk. Maar elkeen legt zijn eigen accenten. Wat mij bezig houdt, is daarom nog niet belangrijk voor mijn buurman. De zogenaamde 'groene economie' weegt zwaar door in mijn keuze. Geen greenwash, maar een economie die voluit de groene kaart trekt. Dat betekent biolandbouw promoten en de grenzen van energie-efficiëntie aftasten, innoveren met respect voor Moeder Aarde, ontwikkeling bevorderen, geen investeringen in wapens of oorlogen en eerlijke handel tussen Noord en Zuid. Maar ook durven erkennen dat het soms met minder zal moeten en dat groei en winstmaximalisatie niet allesverheerlijkend zijn. Economische groei en vooruitgang blijven evenwel belangrijk.
Een tweede belangrijk thema is de nood aan een maatschappij waar de sterkere wat afstaat om de zwakkere te helpen. Individuele rechten en vrijheden, ja, ook op ethisch vlak, maar geen egoïsme. Kansen voor iedereen, ook de minder sterke burgers. Een kwaliteitsvol onderwijs niet enkel voor de happy few. En een vangnet waar hulp en begeleiding er niet enkel zijn om de statistieken op te smukken.
Opkomen voor de multiculturele samenleving is passé, menen sommige partijen. Ik geloof echter nog steeds in een samenleving waar mensen van allerlei slag, culturen en achtergronden echt met elkaar kunnen samen leven; zonder eenheidsworst te creëeren als noodzakelijke voorwaarde. Iedereen moet de mogelijkheid hebben om zijn eigen cultuur te beleven, evenwel zonder de andere tegen de borst te stoten en met respect voor andermans kijk op de wereld.
Die houding geldt niet enkel tegenover Polen, Marrokkanen en Congolezen, maar ook vice versa onze eigen landgenoten uit het zuiden. Een staatshervorming is broodnodig. De lijnen tussen federaal en de deelstaten moeten duidelijker, zodat samenvallende verkiezingen niet nodig zijn, maar het land opblazen is geen optie.
Partijen en coalities die een efficiënte overheid uit de grond stampen en verantwoord met 'ons geld' omgaan, wil ik zeker belonen. Jammer genoeg stel ik in het verleden vooral coalities vast die makkelijk cadeautjes uitdelen à la de Jobkorting en geen gezonde begrotingspolitiek kunnen aanhouden.
Mensen uit de regio
Ik stem op mensen, niet op partijen. De particratie in Vlaanderen heeft de eigenheid van elk parlementslid naar de achtergrond gedreven. Slechts enkelingen durven nog tegen de stroom in te varen.
Anders dan een partij, moet je mensen 'kennen' om te weten wie ze zijn. De namen achter wie ik een bolletje rood zal kleuren, heb ik dus al eens aan het woord gehoord, in een debat de juiste toon weten aanslaan of ontmoet op de markt. En ik kon me in hun argumentatie grotendeels terugvinden. Ik 'ken' ze niet, maar het fundament van de keuze is toch wat breder dan 'de mooie ogen van Jean-Jacques De Gucht'.
Ik kies ook voor politici uit mijn regio. Misschien een uiting van een enge kerktorenmentaliteit, maar anderzijds zeker een noodzaak in Zuid-Oost-Vlaanderen. Aalst is de zesde grootste stad van Vlaanderen, maar slaat maar een bleek figuur in vergelijking met de andere centrumsteden. Nochtans zijn de problemen niet min.
In Brakel (Herman De Croo), Zwalm (Bruno Tuybens) en Geraardsbergen (Guido De Padt) is het misschien goed toeven, maar de Denderstreek en de Vlaamse Ardennen verdienen veel beter en kunnen zeker nog investeringen gebruiken.
Gigantische geldstromen vloeien richting Antwerpen omdat politici van het kaliber Kris Peeters en Kathleen Van Brempt hun provincie voortrekken. Logisch ook; hun kiezers wonen er en ze kennen er de situatie het best. Nu is het tijd om ook de stem van zuid-Oost-Vlaanderen in het parlement te laten weerklinken.
Kleur
Ik heb het voor minderheden... Ik geef mijn stem dus ook aan een kleurling (en ze is nog vrouw ook, zo cliché!). Een ministerpost zal ze niet uit de brand slepen, daar is ze nog te onbekend en te jong voor. Later misschien.
Maar waarom toch? Ik ken haar, dat tussen haakjes. Ze heeft een duidelijke kijk op de wereld, dat ook. Voorts, de minderheden in ons land krijgen nog te weinig zichtbaarheid. Ze zijn niet ingeburgerd, klinkt het. Maar ze krijgen ook weinig kansen. Er is een grote nood aan 'andere' voorbeelden dan de stereotype Marrokkaanse handtasdief, de Nigeriaanse pooier en Poolse zwartwerker. Heel wat Vlamingen komen niet in aanraking met migranten. We kunnen elkaar pas beter begrijpen als we wat vaker met elkaar omgaan. Kleur in het parlement -maar ook op tv, bij de ordediensten, achter de kassa van de supermarkt, enzovoort- kan daarbij helpen.
Nogmaals, het is niet zaligmakend, maar zeker een stap in de goede richting.
Strategische keuze
Ik kies ditmaal ook strategisch. De kans is klein dat SLP, waar ik blijkbaar het best mee overeenkom, de kiesdrempel in Oost-Vlaanderen haalt. Ik wil geen verloren stem uitbrengen. Zeker niet met de voorspelling van een rechtse tsunami zondag. Stel je voor, een coalitie tussen CD&V, Open VLD, Lijst Dedecker en/of N-VA... (Yep, sommmige lezers zullen dat de max vinden ;)
Een links alternatief is nodig. Aan het roer als het kan, in de oppositie als het moet.
PS: Neem zeker vóór je gaat stemmen een kijkje op Zetelcarrousel.be. Ik stem niet op politici die zowel op de Europese als de Vlaamse lijst staan. Ik stem ook niet op de 'steuners' die nu al weten dat ze, zelfs verkozen, toch niet zullen zetelen.
Updeet: SLP ipv LSP. Ik verwar die afkortingen altijd. Tsss. Hier en daar ook wat aan de stijl geschaafd.
Tags: verkiezingen / politiek / vlaanderen / europa | Save & share
Reageer
mySQL error with query INSERT INTO nucleus_actionlog (timestamp, message) VALUES ('2010-03-14 17:24:23', 'actionurl is not longer a parameter on commentform skinvars. Moved to be a global setting instead.'): Table 'nucleus_actionlog' is marked as crashed and should be repairedmySQL error with query SELECT COUNT(*) AS result FROM nucleus_actionlog: Table 'nucleus_actionlog' is marked as crashed and should be repaired
Warning: mysql_fetch_object(): supplied argument is not a valid MySQL result resource in /home/kapingam/public_html/nucleus/nucleus/libs/globalfunctions.php on line 697