'Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw, al dreigen zij zijn vrijheid met kluisters en geschreeuw. Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft, zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.'

De eerste strofe van De Vlaamse Leeuw, het volkslied van Vlaanderen. Hmm, niet echt een vreugde- of feestlied, hé. Meer een zangexploot aan de vooravond van een grote stoute aanval of zo. Geef mij dan liever Raymond van het Groenewoud's feestlied 'Vlaanderen Boven'. Intussen opnieuw een hit.

Vlaanderen viert vandaag uitbundig zijn feestdag. 700 jaar na de Guldensporenslag in zuidelijk West-Vlaanderen mag dat wel. Uitbundig, maar niet pattriotisch of extreem. Gelukkig maar. Hou elf juli maar low-profile. Ons landje heeft de negatieve connotaties met de term Vlaanderen nog niet verwerkt. Verre van. De oorlog, de ontvoogding, een eigen parlement en ministers; elkeen hebben ze Walen en Brusselaars op stang gejaagd. Vandaag mindert de schrik, maar boekjes zoals minister-president Patrick Dewael enkele weken geleden heeft voorgesteld, met een reeks 'over te hevelen bevoegdheden', zorgen toch elke keer weer voor communautair gebakkelei.

En dan is er nog het sujet 'Vlaams Blok'. Die partij heeft het imago van Vlaanderen en Vlaams geen goed gedaan. Waarom moest dit stelletje net 'Vlaams' in zijn partijnaam opnemen. Was een V of een leeuwtje niet voldoende? Nou ja, Vlaanderen staat niet en bloc achter het Vlaams Blok. Houden zo!

Aan de vooravond van elf juli ben ik naar het Gents hedendaags museum SMAK en het Museum voor Schone Kunsten getrokken. Een nocturne met een kleine openluchtfuif en wat kinderanimatie. Mijn eerste bezoek aan het SMAK ook. Ik heb de collectie van het geesteskindje van Jan Hoet gezien en die mag best wel wezen. De tijdelijke tentoonstelling 'Coming People' belooft voor onze Vlaamse kunsttoekomst veel. De Vlaamse artwereld hoeft zich geen zorgen te maken.

Aan de overkant van de straat, in het museum voor Schone Kunsten werd dit nogmaals bevestigd. Kinderen hadden met plastic SPA-flessen tussen de traditionele Vlaamse wandtapijten eigen creaties gemaakt. Voortreffelijk en verrassend. Andere hadden een kunstwerk nageschilderd. Sommige gingen echt wel de impressionistische toer op.

Ik heb mijn Vlaamse feestdag al gevierd. Tussen honderden Vlamingen, oud en jong, geel, groen of blauw en aanschouwd door hypermoderne kunstwerkjes of aloude fossielen.

Vlaanderen feest, 'waar het volk goedlachs is, en een vuist zonder kracht is, waar men faalt en aan de toog eksplikeert'.